Online shopper is steeds vaker een vrouw

Bron:Telecompaper.com, 25 juni 2009.
Het aantal vrouwen dat online winkelt is toegenomen tot 51%. In 1998 was nog maar 10% van de online shoppers een vrouw. De laatste tien jaar is het aantal Nederlanders dat online winkelt verveertigvoudigd.

De online consumentenbestedingen zijn ruim 700 keer harder gegroeid dan de totale detailhandel, aldus het bol.com onderzoek `10 jaar online winkelen in Nederland`, uitgevoerd door Blauw Research uit Rotterdam. Het aantal mensen dat meerdere malen per jaar online iets koopt is in tien jaar tijd toegenomen van 215.000 tot 8,3 miljoen. In 1998 kwam het aantal bestellingen gemiddeld uit op 1,8 stuks, tegen nu 5,3 stuks online per koper. De Nederlander besteedde in de tweede helft van vorig jaar 370 euro online, tegen 177 euro in de tweede helft van 1998.

De internetontwikkelingen worden gekenmerkt door het feit dat men sinds 1998 veel meer tijd kwijt is op internet. 70% van de Nederlanders is momenteel ruim 6 uur per week online. 75% van de online shoppers is zelfs meer dan 16 uur wekelijks online, tegen 15% tien jaar geleden.

Compleet online-kledingaanbod verkoopt beter!

Bron:Thuiswinkel.org, 14 april 2009.
Acht op de tien consumenten verwacht meer kleding in de webwinkel van zijn favoriete retailer te kopen als daar het complete assortiment wordt aangeboden.

Dat blijkt uit onderzoek van YouGov in opdracht van GSI Commerce onder tweeduizend Britse volwassenen.

Ook in ons land kiezen veel kledingverkopers er nog voor om slechts een deel van het assortiment aan te bieden. Volgens het onderzoek van GSI Commerce zou het online-aanbod juist groter moeten zijn dan dat offline: ‘Om maximaal gebruik te maken van de voordelen van internet, zouden deze online-winkeliers naast het complete offline-assortiment ook online-only producten moeten aanbieden in hun webwinkels.’

Uit het onderzoek kwam verder naar voren dat het met het vertrouwen in online shopping wel goed zit; Meer dan de helft van alle respondenten zegt zonder aarzeling meer dan 250 Britse pond neer te willen leggen voor eenn kledingartikel, zonder dat ze dat vooraf hebben kunnen passen.